✍️ پرنیا عالیخانی چگنی
دره شیرز، همچون نگینی سبز در دل کوههای زاگرس، چشم هر بینندهای را مینوازد. آبشارهای کوچک و پرآب از دل صخرهها میجهند و با صدای موسیقی طبیعت، سکوت دره را میشکنند. درختان سر به فلک کشیده و گیاهان وحشی، مسیرهای پیچدرپیچ دره را به شکلی اسرارآمیز میپوشانند و هوا پر از عطر خاک نمناک و گلهای وحشی است. نور خورشید که از لابهلای شاخهها میتابد، سایهها و روشناییهایی خلق میکند که گویی هر گوشه دره داستانی برای گفتن دارد. هر نسیم، زمزمهای نرم و خنک از بلندای کوهها به همراه میآورد و روح آدمی را تازه میکند. دره شیرز جایی است که انسان را با زیبایی خام طبیعت روبهرو میسازد و لحظهای فراموشنشدنی در قلب ذهن حک میکند.
