سیمکارت خبرنگاری؛ مطالبهای که جدی گرفته نشد
سیمکارت خبرنگاری؛ مطالبهای که جدی گرفته نشد
یادداشت – احسان عالیخانی چگنی: نبود اینترنت در روزهای بحرانی، فقط یک اختلال فنی نبود؛ قطع شدن شریان اطلاعرسانی بود.
ما خبرنگاران، که ابزار اصلی کارمان دسترسی آزاد و پایدار به اینترنت است، بیش از ده روز عملاً از انجام وظیفه حرفهای خود بازماندیم؛ در حالی که هر سال برای ادامه فعالیت، ملزم به ارائه گواهی عدم سوءپیشینه و عدم اعتیاد هستیم و هویتمان برای نهادهای رسمی کاملاً روشن است.
در شرایط درگیری و التهاب، این محدودیتها نهتنها ما را از اطلاعرسانی دقیق و بهموقع محروم کرد، بلکه به اعتبار حرفهای و روند کاری رسانهها نیز آسیب زد. انتظار میرفت میان فعالان رسمی و مسئولیتپذیر رسانهای با سایر کاربران تفکیک قائل شوند و حداقل، خبرنگاران با سیمکارتهای حرفهای و بدون محدودیت امکان انجام وظیفه داشته باشند.
آنچه از دست رفت، فقط چند روز کاری نبود؛ اعتماد مخاطب، سرعت خبر و جایگاه حرفهای رسانهها نیز هزینه این تصمیم شد. امید است این تجربه، به بازنگری جدی در نحوه مواجهه با رسانهها در شرایط خاص منجر شود؛ چرا که خبرنگارِ بیاینترنت، صدای خاموش جامعه است.
