استان لرستاناستانها

کارگری زنان دلفان؛از بنایی تاکشاورزی

کارگری زنان دلفان؛از بنایی تاکشاورزی

خبرنگار ـ پرنیاعالیخانی چگنی

به گزارش پایگاه خبری تفکرپارسی زنان بی‌سرپرست یا بدسرپرست در این منطقه، بدون برخورداری از هیچگونه امنیت شغلی، به مشاغل سخت و فصلی مانند کارگری ساختمان یا کشاورزی روی آورده‌اند و شمار این زنان طی چهار تا پنج سال گذشته روندی افزایشی داشته است.

این افزایش به یک دغدغه جدی برای مسئولان محلی و استانی تبدیل شده تا جایی که در جریان سفر هیئت دولت به لرستان در سال ۱۴۰۰، وعده اختصاص ۱۰۰ میلیارد تومان برای اشتغال زنان دلفان در رسانه‌ها منتشر شد، اما در عمل تنها ۱۰ میلیارد تومان به کل استان (و نه صرفاً دلفان) تخصیص یافت که تأثیر محسوسی در بهبود وضعیت نداشت.

با گشوده نشدن گره از کار این زنان، مسئولان طرح راه‌اندازی یک واحد نساجی را در دستور کار قرار دادند؛ زمین این پروژه در اختیار جمعیت هلال احمر قرار گرفت تا برای ۶۰۰ نفر از زنان شاغل، اشتغال پایدار ایجاد کند؛ طرحی که به گفته منابع محلی، همچنان با موانعی روبرو است.

«دلفان جزو ۳۱ شهرستان محروم کشور محسوب می‌شود و اقدام مؤثری درخصوص اشتغال زنان در این منطقه انجام نشده است.» این را فرماندار دلفان می‌گوید و ابراز امیدواری می‌کند در تصمیم‌گیری‌های کلان کشور، برای جبران عقب‌ماندگی‌های این شهرستان توجه ویژه‌ای صورت پذیرد و واحد نساجی در اسرع وقت به بهره‌برداری برسد.

ریشه‌های محرومیت دلفان: موقعیت کوهستانی و کمبود زیرساخت‌ها

دلفان با وجود برخورداری از توانمندی‌های قابل توجه در حوزه‌های دامداری، کشاورزی، باغداری و صنایع دستی، به دلیل کمبود شدید زیرساخت‌های اولیه نتوانسته از این پتانسیل‌ها برای ایجاد درآمد و اشتغال پایدار بهره‌برداری کند.

موقعیت کوهستانی و راه‌های سخت‌گذر، احداث و نگهداری شبکه‌های ارتباطی، برق و آب را پرهزینه و مشکل کرده و دسترسی به بسیاری از روستاها را به ویژه در فصول سرد سال با اختلال مواجه می‌سازد؛ در نتیجه بخش‌های وسیعی از این شهرستان از آب آشامیدنی پایدار، اینترنت باکیفیت و مراکز درمانی مجهز محروم هستند.

اقتصاد منطقه عمدتاً متکی به دامداری و کشاورزی سنتی و کم‌بازده است که در مقابل خشکسالی‌های متمادی آسیب‌پذیر می‌باشد؛ نرخ بیکاری بالاست و کمبود سرمایه‌گذاری دولتی و خصوصی در ایجاد صنایع یا توسعه گردشگری، این معضل را تشدید کرده است.

این عوامل خروج جوانان برای تحصیل یا کار و نیز ناکافی بودن خدمات بهداشتی در نواحی روستایی را در پی داشته است و به نظر می‌رسد این چرخه محرومیت روزبه‌روز عمیق‌تر می‌شود.

تا جایی که در سال‌های اخیر، تجمع روزانه زنان جویای کار در میدان اصلی شهر نورآباد به نمادی از این بحران تبدیل شده و واقعیت آن است که اشتغال زنان این دیار در ساختمان‌ها و مزارع، نه یک انتخاب، که ضرورتی برای بقاست.

دلفان در کانون توجه اپیزود ۱۸ از «هفت رنگ ایران»

ویژه‌برنامه «هفت رنگ ایران» در اپیزود هجدهم خود به واکاوی علل عقب‌ماندگی و ارائه راهکار برای شهرستان دلفان پرداخته و مدیران این برنامه امیدوار هستند با برانگیختن حساسیت مسئولان ملی نسبت به ایجاد فرصت‌های شغلی پایدار، روند این پدیده اجتماعی را معکوس کند.

مخاطبان برای مشاهده اپیزودهای این مجموعه می‌توانند کلیدواژه «هفت رنگ ایران» را در گوگل جست‌وجو کنند.

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا