اشک شوق در دشت‌های لرستان؛ بازگشت زندگی به زمین‌های تشنه

✍️ پرنیا عالیخانی چگنی:

هوای تازه پر از عطر گندم است و خورشید بر سینه‌ی دشت‌های لرستان می‌تابد، دشت‌هایی که سال گذشته غبار غم بر چهره داشتند و زمینشان از تشنگی می‌نالید. اما امروز، با هر قطره بارانی که آسمان سخاوتمندانه فرو می‌ریزد، روحی تازه در کالبد این سرزمین جاری می‌شود.

آن روزها که صدای خش‌دار پمپ‌های آب، تنها همدم کشاورزان بود و چشم‌هایشان در حسرت ابرهای باران‌زا می‌سوخت، دیگر گذشت. آن روزها که دسترنج یک ساله‌ی مردان و زنان لرستانی، به نیم‌رسید و اقتصادی که بر پایه‌ی کشاورزی بنا شده بود، چون خانه‌ای سست، در برابر طوفان خشکسالی فرو ریخت. ششصد هزار تُن گندمی که قرار بود سفره‌های مردم را رنگین کند، به دویست هزار تُن تقلیل یافت و زخم عمیقی بر پیکر اقتصاد استان، به ارزش یازده هزار میلیارد تومان، نشست.

اما امروز، لرستان زیر باران رحمت، قصه‌ی دیگری می‌سراید. آسمان، انگار دلش به رحم آمده باشد، پنجمین استان پربارش کشور شده است. پنجاه و نه میلیارد میلی‌متر باران، هدیه‌ای آسمانی است که ۱۵ درصد بیشتر از میانگین بلندمدت و ۴۷ درصد بیشتر از سال گذشته، به زمین تشنه هدیه شده است.

و این آغاز بازگشت است. گندم، جو و دانه‌های روغنی، این استراتژیک‌های زندگی، دوباره قد علم کرده‌اند. پیش‌بینی برداشت پنجاه و پنج هزار تُنی گندم، خبری است که لبخند را بر لبان کشاورزان می‌نشاند؛ لبخندی که حاصل تلاششان در دو هزار و دویست هزار تُن سال گذشته است. بذر امید در ۴۸ هزار هکتار گندم آبی و ۲۳۲ هزار هکتار گندم دیم، کاشته شده و ۱۰۶ هزار هکتار جو دیم و ۷ هزار هکتار جو آبی نیز، نوید روزهای پربرکت را می‌دهند.

برداشت، شاید کمی دیرتر آغاز شود، اما با طعم شیرین باران و عطر خاک نم‌خورده، دلچسب‌تر خواهد بود. و چه دلنشین است که بخشی از این محصولات، به صورت تضمینی خریداری می‌شود تا خیال کشاورزان، آسوده‌تر از همیشه باشد.

این فقط یک خبر نیست؛ این نجوای بازگشت زندگی است. این، کیمیای باران است که خاک لرستان را طلا می‌کند و اشک شوق کشاورزی را بر گونه‌هایش جاری می‌سازد. این، پیروزی طبیعت است بر سختی‌ها و استقامت مردمی است که با تکیه بر دستانشان و یاری آسمان، دوباره بهار را به سرزمینشان بازگردانده‌اند.