جاری شدن زایندهرود، بازگشت نبض زندگی به قلب اصفهان
جاری شدن آب در زایندهرود؛ بازگشت نبض زندگی به قلب اصفهان
✍️ احسان عالیخانی چگنی:
ماهها خشکی زایندهرود تنها به معنای نبود آب در بستر یک رودخانه نبود؛ این خشکی، خلأیی عمیق در روح و جان اصفهان ایجاد کرده بود. زایندهرود برای مردم این سرزمین صرفاً یک جریان آب نیست؛ بخشی از هویت تاریخی، فرهنگی و عاطفی اصفهان و حتی ایران است. رودی که قرنها در کنار پلهای تاریخی، باغها و محلات شهر جاری بوده و با خاطرات چندین نسل گره خورده است.
در این مدت، بسیاری از چاهها خشک شدند، اراضی کشاورزی و باغات از غرب و شمال حوضه آبریز تا شرق اصفهان با تنش شدید آبی دست و پنجه نرم کردند و فضای سبز شهر نیز آسیبهای فراوانی دید. زیستبوم منطقه تحت فشار قرار گرفت و اصفهان، این نگین درخشان فلات مرکزی ایران، روزهای سخت و بیرمقی را پشت سر گذاشت.
اما صبح چهارشنبه ۱۳ خردادماه، با جاری شدن آب در بستر زایندهرود، هرچند برای مدتی کوتاه، صحنهای رقم خورد که بار دیگر لبخند را بر چهره مردم نشاند. صدای جریان آب در میان طاقهای پلهای تاریخی، شور و شوقی دوباره به شهر بخشید و مردمی که ماهها چشمانتظار این لحظه بودند، به استقبال رودخانهای رفتند که نبودنش را هر روز احساس کرده بودند.
زایندهرود تنها یک رود نیست؛ شریان حیاتی نصف جهان است. خشکی آن تنها زمینهای کشاورزی و باغات را تشنه نمیکند، بلکه بخشی از روح شهر را نیز با خود میبرد. به همین دلیل است که بازگشت آب به این رودخانه، حتی اگر موقت باشد، برای مردم اصفهان و دوستداران ایران نویدبخش زندگی، امید و تداوم هویت تاریخی این سرزمین است.
امروز با جاری شدن دوباره آب، گویی خون تازهای در رگهای نقش جهان جاری شده است؛ رودی که هر بار زنده میشود، قلب اصفهان نیز دوباره به تپش میافتد.
عکس:
